"จงจัดเตรียมผ้าทาฟฟิทาและเชือกไว้ให้พร้อม แล้วคุณจะได้เห็นสิ่งที่น่าทึ่งที่สุดในโลก"

โจเซฟ มงธ์โกลฟิเยร์ เขียนถึง ฌาค น้องชายของเขาไว้เช่นนี้เมื่อปี 1782 หลังจากเวลาหลายเดือนที่เขาทดลองกับผ้า กระดาษ และควันในโรงงานกระดาษของพวกเขาเองในอันโนเนย์ (Annonay) ประเทศฝรั่งเศส สองพี่น้องตระกูลมงธ์โกลฟิเยร์ก็ได้เริ่มทำการบินโดยมีเชือกผูกไว้กับบอลลูนลมร้อนของเขา พวกเขาส่งแกะ เป็ด และไก่อย่างละตัวขึ้นสู่การบินซึ่งพาสัตว์เหล่านี้เดินทางไปเป็นระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร (2 ไมล์) ในเวลา 8 นาที นับเป็นเวลากว่าร้อยปีก่อนจะมีการสร้างเครื่องบินแบบมีปีกติดอยู่ขึ้น

เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 1783 พิลาตร์ เดอ โรซิเยร์ และมาร์คิส ดาร์ลองด์ส์เป็นคนสองคนแรกที่ขึ้นไปสู่ท้องฟ้าด้วยบอลลูนของมงธ์โกลฟิเยร์ ไฟจากฟางที่พวกเขาใช้เพื่อให้ถุงเชื้อเพลิงของบอลลูนคงความอุ่น ทำให้บอลลูนเกิดติดไฟขึ้น แต่เขาก็ดับเปลวไฟไว้ได้ด้วยน้ำที่นำขึ้นไปด้วยสำหรับกรณีฉุกเฉินเช่นนี้ การบินครั้งนี้กินเวลา 20 นาที และได้ระยะทาง 8 กม. (5 ไมล์) ที่ความสูง 100 เมตร (330 ฟุต) นับเป็นจุดเริ่มต้นของความท้าทายของมนุษย์เราเพื่อแข่งขันกันที่จะไปให้สูงขึ้น ไกลขึ้น และเร็วขึ้น และเป็นการพิชิตเพื่อเป็นคนแรกที่เดินทางรอบโลกด้วยบอลลูนลมร้อน

บอลลูนในสงครามกลางเมือง
ในช่วงสงครามกลางเมือง ทั้งกองทัพฝ่ายใต้และฝ่ายเหนือได้ใช้บอลลูนเป็นเครื่องมือสังเกตการณ์
ในช่วงปีค.ศ. 1870-1 ระว่างสงครามฟรังโก-ปรัสเชียน (Franco-Prussion War) มีการใช้บอลลูน 66 ลูก บรรทุกคนกว่า 160 คนออกจากปารีสและเป็นทางเดียวที่จะติดต่อกับโลกภายนอก

การแข่งขันยังไม่จบ!
แม็กซี แอนเดอร์สัน และดอน ไอดา เป็นพวกแรกที่พยายามเดินทางรอบโลกด้วยบอลลูน เมื่อวันที่ 11 มกราคม 1981 พวกเขาเดินทางเป็นระยะทาง 4,316 กิโลเมตร (2,676 ไมล์) โดยเริ่มต้นที่ ลุกเซอร์ ประเทศอียิปต์ เพื่อเลี่ยงไม่ให้เข้าไปในน่านฟ้าหวงห้ามของสหภาพโซเวียต และลงสู่พื้นที่อินเดีย ในเดือนมีนาคมปี 1988 จอห์น เพเทรห์น เริ่มต้นเดินทางออกจากอาร์เจนตินาเพื่อเดินทางรอบโลก แต่ลมก็ได้ทำให้ระบบบอลลูน ที่สร้างจากบอลลูนแบบต่างๆ 3 ลูกเรียงต่อกันได้รับความเสียหาย

ความพยายามที่จะเดินทางรอบโลกด้วยบอลลูนครั้งล่าสุดเกิดจากทีม เอิร์ธวินด์ ฮิลตัน (Earthwinds Hilton) ซึ่งนำโดย แลร์รี นิวแมน เริ่มต้นในเดือนพฤศจิกายน 1991 และสิ้นสุดลงในเดือนธันวาคม 1994 โดยไม่ประสบความสำเร็จแต่อย่างใด ทีมเอิร์ธวินด์ ฮิลตัน ได้ใช้ระบบซึ่งออกแบบมาให้ใช้การอัดอากาศในบอลลูนที่เป็นสมอถ่วงใต้กระเช้าเพื่อจะได้ไม่ต้องใช้อับเฉาถ่วง

อากาศที่ไม่ดีทำให้ บอลลูนเวอร์จิน แชลเลนเจอร์ (Virgin Challenger) ไม่สามารถลอยขึ้นได้ในการปล่อยเมื่อปี 1995-96 ที่โมร็อคโค ในปีต่อมานักบิน เพอร์ ลินด์สแตรนด์ และริชาร์ด แบรนสัน ก็สามารถปล่อยบอลลูนขึ้นจากมาราเค็ชแล้วก็ต้องลงสู่พื้นที่แอลจีเรียในวันรุ่งขึ้นเนื่องจากเกิดปัญหาทางด้านเทคนิค ความพยายามครั้งถัดมาในปีต่อมาก็ต้องสะดุดลง เมื่อเครื่องบินโดยสารที่แล่นอยู่บนพื้นราบได้ทำให้ถุงเชื้อเพลิงของบอลลูนที่พองตัวออกหลุดออกจากส่วนที่ยึดติดกับพื้นดิน บอลลูนนี้ถูกพบภายหลังในแอลจีเรีย

น่านฟ้าที่มีปัญหา
บอลลูน เบรตทลิง ออร์บิตเทอร์ (Breitling Orbiter) ที่ควบคุมโดยเบอทรองด์ พิคคาร์, วิม เวอร์สตราเทน และ แอนดี้ เอลสัน ก็ได้รับการปล่อยขึ้นจากสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อเดือนมกราคม 1997 แต่บอลลูนก็ต้องลงสู่พื้นในเวลาไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เนื่องจากมีวาล์วรั่วทำให้เกิดควันของน้ำมันก๊าดเต็มบอลลูน ในเดือนมกราคม 1998 ทีมเดียวกันนี้ก็ได้สร้างสถิติโลกในการลอยอยู่เหนือพื้นโดยไม่ได้ลงจอดและเติมเชื้อเพลิงเป็นเวลา 10 วัน ในการบินจากสวิตเซอร์แลนด์ไปพม่า แต่การบินครั้งนี้ก็ต้องหยุดลงเนื่องจากประเทศจีนปฏิเสธไม่ให้ลอยอยู่ในน่านฟ้าของจีน

นักผจญภัยชาวอเมริกัน สตีฟ ฟอสเส็ต ได้พยายามเดินทางด้วยบอลลูนไปรอบโลกถึงสี่ครั้งแล้ว เมื่อวันที่ 8 มกราคม 1996 เขาได้เดินทางคนเดียวจากเซาธ์ดาโกต้าด้วยบอลลูน โซโล แชลเลนเจอร์ (Solo Challenger) แต่ก็เกิดปัญหาทางเทคนิคทำให้เขาต้องลงสู่พื้นดินในเวลา 3 วันต่อมาในทางตะวันออกของแคนาดา จากนั้นจึงมีการสร้างบอลลูนขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น โซโล สปิริต (Solo Spirit) หนึ่งปีต่อมา ฟอสเส็ต ได้เดินทางออกจากเซนต์หลุยส์และลอยไปนานกว่า 6 วัน ก่อนจะลงสู่พื้นในอินเดีย การที่เขาบินรอบโลกได้ถึงครึ่งทาง ก็เป็นการสร้างสถิติโลกเกี่ยวกับบอลลูนทั้งในด้านระยะทางและระยะเวลา แต่สถิติด้านระยะเวลาของเขาก็ถูกลบในปีต่อมาโดยทีมเบรตทลิง ออร์บิตเทอร์ (Breitling Orbiter) จากสวิส แต่สถิติด้านระยะทางของเขายังคงอยู่ ในวันที่ 31 ธันวาคม 1997 เขาได้พยายามเป็นครั้งที่สาม โดยมีถุงเชื้อเพลิงโรซิแยร์ (Roziere) ที่ใหญ่ขึ้น แต่เขาก็ต้องลงสู่พื้นดินในยุโรปแถบตะวันออกเฉียงใต้ เนื่องมาจากสภาพอากาศที่ไม่ดีและปัญหาทางด้านเทคนิค

การแข่งขันยังคงมีอยู่
ในคืนเดียวกับที่ฟอสเส็ตเริ่มเดินทางด้วยความพยายามครั้งที่สามของเขา นักผจญภัยที่เดินทางคนเดียวอีกคนหนึ่งชื่อ เควิน อูไลอาสซิ ก็ได้ออกเดินทางจากอิลลินอยส์ แต่เขาต้องลงสู่พื้นในเวลาสามชั่วโมงต่อมาหลังจากเกิดรอยแตกในที่เก็บก๊าซฮีเลียมในถุงเชื้อเพลิงโรซิแยร์ของเขา

ในเดือนมกราคม 1998 ทีม โกลบอล ฮิลตัน (Global Hilton) ได้ปล่อยบอลลูนโรซิแยร์ออกจากอัลบูเคอร์คี นิวเม็กซิโก แม้การปล่อยบอลลูนจะไม่มีข้อผิดพลาดอะไร แต่ผู้ร่วมเดินทางซึ่งได้แก่ดิค รูทัน และเดฟ เมลทัน ต้องยุติการลอยบัลลูนครั้งนี้ในเวลาไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เมื่อถังเก็บก๊าซฮีเลียมเกิดระเบิดขึ้น ชายทั้งสองได้กระโดดร่มลงมาอย่างปลอดภัย แล้วไฟก็ไหม้บอลลูนเสียหายเมื่อร่อนลงในเท็กซัสภายหลังในวันเดียวกันนั้น

สตีฟ ฟอสเส็ตต์ ได้เดินทางออกจาก เมนโดซา ประเทศอาร์เจนตินาอีกครั้ง เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 1998 ด้วยบัลลูน Solo Spirit เขาได้สร้างสถิติใหม่โดยเดินทางเป็นระยะทาง 15,200 ไมล์ และต้องลงสู่พื้นดินในสภาพอากาศที่เลวร้ายทางนอกชายฝั่งของออสเตรเลีย ในการร่อนลงในทะเล แคปซูลนั้นได้พลิกคว่ำและเริ่มมีน้ำท่วมเข้ามา ส่วนด้านนอกของแคปซูลก็เกิดไฟลุกไหม้ และฟอสเส็ตต์เกือบจะสำลักควันไฟจากเรซินที่บุเป็นแนวอยู่ด้านนอกของแคปซูล เมื่อเขาคว้าแพชูชีพหนัก 12 ปอนด์และเครื่องส่งสัญญาณวิทยุ EPIRB ซึ่งเขาได้เริ่มเปิดสัญญาณตอนร่อนลง เขาก็ปีนจากแคปซูลลงมาในขณะที่พายุได้โหมกระหน่ำอยู่รอบตัวเขา เป็นเรื่องเหลือเชื่อมากที่เขาเพียงได้รับบาดเจ็บและได้รับความช่วยเหลือจนปลอดภัยโดยยามชายฝั่งของออสเตรเลีย

ทัศนียภาพแสนอัศจรรย์
เมื่อเวลา 8.05 น. ตามเวลามาตรฐานกรีนิช วันจันทร์ที่ 1 มีนาคม 1999 เบอทรองด์ พิคคาร์ด ชาวสวิส ได้พยายามเป็นครั้งที่สาม โดยร่วมทีมกับ ไบรอัน โจนส์ ชาวอังกฤษ เริ่มลอยบัลลูนชื่อ เบตรทลิง ออร์บิตเทอร์ 3 (Breitling Orbiter 3) จาก ชาโต เดอส์ (Chateau d'Oex) ในเทือกเขาแอลป์ของสวิตเซอร์แลนด์ พวกเขาไต่ถึงระดับความสูง 7,000 เมตร (21,000 ฟุต) ในเวลาเพียงชั่วโมงกว่าๆ และได้บอกเล่าถึงทัศนียภาพแสนอัศจรรย์ของแมตเทอร์ฮอร์น เมื่อเขาลอยออกจากสวิตเซอร์แลนด์ไปยังอิตาลี เวลา 19 วัน 1 ชั่วโมง 49 นาทีต่อมา เมื่อ 09.54 น. (GMT) ของวันเสาร์ที่ 20 มีนาคม 1999 พวกเขาก็ผ่านเส้นชัยที่ 9.27องศา เหนือมอริทาเนีย ประเทศแอฟริกาเหนือ และได้เป็น ผู้ควบคุมบอลลูนพวกแรกที่เดินทางรอบโลก โดยไม่แวะจอด ไม่เติมเชื้อเพลิง เป็นระยะทาง 42,810 กม.

การเดินทางด้วยบอลลูนที่ควบคุมด้วยมนุษย์เริ่มมีเป็นครั้งแรกในอเมริกาเหนือ โดย เจ.พี.เอฟ. บลองชาร์ด เมื่อวันที่ 9 มกราคม 1793 หลายสิบปีต่อมา เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1859 จอห์น ไวส์ ได้เดินทางด้วยบอลลูนเป็นครั้งแรก จากเซนต์หลุยส์ ไปนิวยอร์ก

โจ คิตทินเจอร์
เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 1960 นายร้อยแห่งกองทัพอากาศ โจ คิตทินเจอร์ ได้กระโดดลงมาจากกระเช้าของบอลลูนเปิด ที่ความสูง 31,151 เมตร (102,800 ฟุต) เหนือทูลาโรส ในนิวเม็กซิโก และสร้างสถิติโลกที่ยังไม่มีใครทำลายได้จนทุกวันนี้ นับเป็นการดิ่งพสุธาจากพาหนะทางอากาศที่สูงที่สุดเท่าที่เคยมีมา

สถิติโลกที่สูงที่สุดในปัจจุบันสำหรับบอลลูนได้บันทึกไว้วันที่ 4 พฤษภาคม 1961 เมื่อ เอ็ม.ดี. รอสส์ และ วี.เอ. พราเธอร์ ได้บังคับบอลลูนที่ทำจากโพลีเอธิลีนชื่อ วินเซ็น ( Winzen) ไปถึงความสูง 34,466 เมตร (113,739 ฟุต) เหนืออ่าวเม็กซิโก แต่น่าเศร้าที่พราเธอร์สำลักน้ำเสียชีวิตตอนลงสู่พื้นเนื่องจากชุดปรับความดันของเขามีน้ำท่วมอยู่เต็ม

มนุษย์สามารถบินสู่ชั้นสตราโทสเฟียร์ได้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 1981 เมื่อออกัสต์ พิคคาร์ด และพอล คิพเฟอร์ ได้ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าในกระเช้าบอลลูนที่มีการปรับความดันกระเช้าแรก ไปที่ความสูง 15,781 เมตร (52,077 ฟุต) และเพื่อให้กระเช้านี้คงความอุ่นไว้ พวกเขาจึงทาสีด้านบนของกระเช้าด้วยสีดำและด้านล่างเป็นสีขาว แต่กระเช้านั้นกลับมีความร้อนสูงเกินไปถึง 41 องศาเซลเซียส (106 ฟาเรนไฮต์) หนึ่งปีต่อมา เมื่อเขาทาสีกระเช้าเป็นสีขาวล้วน อุณหภูมิในกระเช้าดังกล่าวก็เย็นจัดถึง -18 องศาเซลเซียส (0 องศาฟาเรนไฮต์) ที่ความสูง 16,200 เมตร (53,460 ฟุต)

บินขึ้นและเดินทางไป!

ความพยายามเพื่อเป็นคนแรกที่เดินทางรอบโลกด้วยบอลลูนลมร้อน

โซโล สปิริต 3(Solo Spirit 3)
ในเดือนมกราคมปีค.ศ. 1997 ได้มีความพยายามปล่อยบอลลูนโซโลสปิริตจากเซนต์หลุยส์ และการเดินทางก็สิ้นสุดลงในอีก 6 วันต่อมา ในอินเดีย

เบรตทลิง ออร์บิตเทอร์
เบรตทลิง ออร์บิตเทอร์ (Breitling Orbiter) ซึ่งควบคุมโดย เบอทรองด์ พิคคาร์, วิม เวอร์สตราเทน และแอนดี เอลสัน ได้เดินทางออกจากสวิตเซอร์แลนด์ในเดือนมกราคม 1997 แล้วบอลลูนนี้ก็ร่อนลงในไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเมื่อผู้ที่เดินทางบนบอลลูนต้องประสบปัญหาควันจากน้ำมันก๊าดซึ่งออกมาจากวาล์วที่รั่ว

เวอร์จิน แชลเลนเจอร์
บอลลูนเวอร์จิน แชลเลนเจอร์ มีเพอร์ ลินด์สแตรนด์ และริชาร์ด แบรนสัน เป็นผู้ควบคุมได้ออกเดินทางจากมาราเค็ชในปี 1997 และต้องลงสู่พื้นในวันต่อมาที่อัลจีเรีย เนื่องจากปัญหาทางด้านเทคนิค

โซโล สปิริต
ในเดือนสิงหาคม 1998 สตีพ ฟอสเส็ตต์ ได้เดินทางด้วยบอลลูนโซโลสปิริตจากอาร์เจนตินาไปไกลถึงออสเตรเลีย แต่แล้วปัญหาสภาพอากาศที่เลวร้ายก็ทำให้การเดินทางเพื่อสร้างสถิติเป็นครั้งที่ 4 ต้องยุติลง

เบรตทลิง ออร์บิตเทอร์ 3 - บอลลูนลูกแรกที่เดินทางรอบโลก
เขาทำสำเร็จแล้ว! เมื่อเบอทรองด์ พิคคาร์ และไบรอัน โจนส์ ได้ปล่อยบอลลูนเบรตทลิง ออร์บิตเทอร์ 3 ออกจากสวิตเซอร์แลนด์เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พวกเขาก็ได้ชื่อว่าเป็นพวกแรกที่เดินทางรอบโลกด้วยบอลลูนลมร้อน เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 1999

เบอทรองด์ พิคคาร์ และไบรอัน โจนส์
เบอทรองด์ พิคคาร์ และไบรอัน โจนส์ -
พวกแรกที่เดินทางรอบโลกด้วยบอลลูนลมร้อน